Piotr Gąsowski: aktor, prezenter i juror. Wiek, kariera i życie prywatne

10 września 2026

Piotr Gąsowski to polski aktor dramatu, artysta kabaretowy, prezenter telewizyjny, aktor dubbingowy, konferansjer i juror, urodzony 16 kwietnia 1964 roku w Mielcu. Rozpoznawalność przyniosły mu rola Czesława Basena w serialach „Szpital na perypetiach” i „Daleko od noszy” oraz prowadzenie programów „Taniec z gwiazdami” i „Twoja twarz brzmi znajomo”.

Najważniejsze informacje o Piotrze Gąsowskim

Cecha	Informacja
Imię i nazwisko	Piotr Włodzimierz Gąsowski
Data urodzenia	16 kwietnia 1964
Miejsce urodzenia	Mielec
Zawody	aktor dramatu, artysta kabaretowy, prezenter telewizyjny, aktor dubbingowy, konferansjer, juror
Wykształcenie	PWST w Warszawie (1986), II LO w Poznaniu
Rodzina	syn Włodzimierza Gąsowskiego i Niny Gąsowskiej; starszy brat Igor; syn Jakub; córka Julia
Partnerki	Hanna Śleszyńska, Anna Głogowska
Znane role	Czesław Basen, Rejent Bolesta, Rysiek Swoboda, Mrożon (dubbing)
Kluczowe programy	„Taniec z gwiazdami”, „Twoja twarz brzmi znajomo”, „Kalambury”, „Polski turniej wypieków”
Nagrody	Nagroda Główna XIV OFK „Talia” (2010), I Nagroda XIII PPA (1992)
Pasje	piłka nożna, licencja pilota

Ile lat ma Piotr Gąsowski?

Piotr Gąsowski urodził się 16 kwietnia 1964 roku w Mielcu. Obecnie ma 62 lata. Karierę sceniczną rozpoczął w 1986 roku debiutem teatralnym w spektaklu „Happy End”.

Rodzina i wykształcenie

Urodził się w Mielcu, ale dorastał w Poznaniu, gdzie ukończył II Liceum Ogólnokształcące im. Generałowej Zamoyskiej i Heleny Modrzejewskiej. W młodości należał do Harcerskiej Drużyny Artystycznej „Łejery” i trenował judo. Jego ojciec, Włodzimierz Gąsowski, urodzony w 1933 roku, był profesorem i pracownikiem naukowym Wydziału Inżynierii Lądowej i Transportu Politechniki Poznańskiej. Matka, Nina Gąsowska (1933-2018), pochodziła z Rosji i ukończyła moskiewską Akademię Sztuk Pięknych; była malarką. Ma starszego brata Igora.

W 1986 roku ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie, późniejszą Akademię Teatralną im. Aleksandra Zelwerowicza, ze specjalnością aktor dramatu. Jego opiekunem roku był Andrzej Łapicki. Praca magisterska dotyczyła twórczości Franka Wedekinda, w tym dramatów „Duch Ziemi” i „Puszka Pandory”.

Kariera teatralna

Debiut teatralny zaliczył w 1986 roku rolą doktora Nakamury „Gubernatora” w spektaklu „Happy End” w reżyserii Olgi Lipińskiej. W Teatrze Komedia w Warszawie, z którym związany był w latach 1986-2005 (jedno ze źródeł podaje 1986-1989), debiutował jako Jarek w „W naszym domu straszy”. W Teatrze Nowym w Warszawie występował w latach 1990-1993 lub 1989-1994. Od 2009 roku związany jest z Teatrem Capitol, a w 2010 roku otrzymał nagrodę Talia za pierwszoplanową rolę Barneya w „Bożyszczu kobiet”. W 2011 występował w Teatrze Kamienica, a w 2012 w Teatrze 6. piętro.

Teatr	Spektakl	Rok
Teatr Ateneum	„Słomkowy kapelusz”	1992
Teatr Roma	„Sztukmistrz z Lublina”	1994
Scena Prezentacje	„Łysa śpiewaczka”	1996
Teatr Rampa	„Criminale Tango”	1997
Teatr Dramatyczny	„Adam Mickiewicz śmieszy, tumani, przestrasza”	1998
Teatr Syrena	„Bożyszcze kobiet”	2007
Teatr Bajka	„Sceny dla dorosłych, czyli Sztuka kochania”	2008

Występował także w wielu spektaklach Teatru Telewizji. „Bożyszcze kobiet” reżyserował Cezary Morawski.

Kabaret Tercet, czyli Kwartet i PanDemon

Od 2003 roku Piotr Gąsowski należy do formacji kabaretowo-estradowej „Tercet, czyli Kwartet”. Współtworzą ją Hanna Śleszyńska, Robert Rozmus i Wojciech Kaleta. Z Robertem Rozmusem występował w duecie, który w 1992 roku otrzymał I Nagrodę XIII Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Od 2021 roku artysta występuje także w kabarecie PanDemon.

Telewizja i programy prowadzone przez Gąsowskiego

W telewizji prowadził i współprowadził liczne formaty. W latach 1995-2000 oraz w 2013 roku był gospodarzem „Kalamburów”, w latach 2003-2004 prowadził „KOT, czyli Ktoś Ogromnie Tajemniczy”, w 2004 „Bliźniaczki”, w 2006 „Dubidu”, a w 2015 „Mistrza zakupów”. W 2005 roku uczestniczył w drugiej edycji „Tańca z gwiazdami”, a w latach 2007-2011 prowadził osiem edycji tego programu wspólnie z Katarzyną Skrzynecką. W 2011 roku na planie „Tańca z gwiazdami” występowała z nim Natasza Urbańska. W latach 2012-2013 prowadził dwie edycje „Polskiego turnieju wypieków”. W 2013 roku był gospodarzem talk-show „Zakręceni”.

W latach 2014-2022 prowadził siedemnaście edycji „Twoja twarz brzmi znajomo”, a od 2024 roku pełni funkcję jurora w tym programie. W 2025 roku poprowadził nową odsłonę „Randki w ciemno”, a w marcu 2025 roku został komentatorem „Szkła kontaktowego”. Prowadził też finały „Miss Polski” i „Miss Polski Nastolatek” w 2002 roku, koncert „Pożegnaj lato z Królewskim!” w 2005 roku oraz „Sylwestrowy Rejs Przebojów” w 2014 roku. Brał udział w specjalnym odcinku „Milionerów” (2008) i quizie „Euro ma dwa serca” (2012). Występował także w programach „Gala piosenki biesiadnej”, „Co nam w duszy gra” i „W oparach absurdu”. Wystąpił z Pauliną Sykut-Jeżyną w świątecznym koncercie telewizyjnym; ich wykonanie „Jingle Bells” było krytykowane.

Seriale i filmy

Największą rozpoznawalność w serialach przyniosła mu rola Czesława Basena. Zagrał go w „Szpitalu na perypetiach” (2001-2003), „Daleko od noszy” (2003-2009) oraz „Daleko od noszy 2” (2010-2011). Seriale te tworzył Krzysztof Jaroszyński. W „Hela w opałach” wcielał się w Ryśka Swobodę (2006-2007, 2010-2011), w „Ale się kręci” grał Bogdana Kępkę (2006), w „Zamiana” Tomasza Więcka (2009), a w „Duch w domu” Leszka (2010). Wystąpił także w serialach „Dom” i „WOW”.

Debiut filmowy zaliczył w „Limuzynie Daimler Benz” w reżyserii Filipa Bajona. W 1998 roku zagrał Goldmana-Silbermana w „Złocie dezerterów”, w 1999 profesora Damrota w „Odlotowych wakacjach” oraz Rejenta Bolestę w „Panu Tadeuszu”. W 2000 roku pojawił się jako dyrektor domu dziecka w „Baśni o Pączkowej”, a w 2001 jako Zupa w „Stacji”. Na ekranie można było go zobaczyć również w „Rozmowach kontrolowanych” (1991), „Pierścionku z orłem w koronie” (1992), „Balandze” (1993), „Czterdziestolatku dwadzieścia lat później” (1993), „Nic śmiesznego” (1995), „Za co?” (1995), „Bar Atlantic” (1996) i „Billboardzie” (1998).

Dubbing

Jako aktor dubbingowy użyczył głosu m.in. sierżantowi Dunderowi w serialu „Super Baloo” (1992-1993), Stanowi Podolakowi w „Kosmicznym meczu” (1997), Alowi w „Toy Story 2” (1999), A’Tomkowi w „Tytusie, Romku i A’Tomku wśród złodziei marzeń” (2002), Mrożonowi w „Iniemamocnych” (2004) i „Iniemamocnych 2” (2018) oraz Gwoździowi w „Robotach” (2005).

Produkcja	Rola	Rok
„Na psa urok”	Dave Douglas	2006
„Happy Wkręt”	Munk	2007
„Księżniczka i żaba”	Louis	2010
„Astro Boy”	Hum Egg	2010

Życie prywatne i pasje

Był związany z Hanną Śleszyńską, z którą ma syna Jakuba; partnerka jest także współtwórczynią „Tercetu, czyli Kwartetu”. Z Anną Głogowską, tancerką, ma córkę Julię. W 2017 roku wydał autobiografię „Co mi w życiu nie wyszło?”.

Pasjonuje się piłką nożną i posiada licencję pilota. W młodości trenował judo. Podczas Polskich Dni 2006 w Zell am See i Kaprun był kapitanem polskiej drużyny w meczu z Austrią. W 2016 roku, przy okazji mistrzostw Europy w piłce nożnej, wystąpił w spocie „Kibicujemy naszym!”. Podróżował na Kretę, a relacja z tego pobytu była obecna w mediach.

Nagrody i wyróżnienia

W 2010 roku otrzymał Nagrodę Główną XIV Ogólnopolskiego Festiwalu Komedii „Talia” za pierwszoplanową rolę męską Barneya w „Bożyszczu kobiet” w reżyserii Cezarego Morawskiego. W 1992 roku wraz z Robertem Rozmusem zdobył I Nagrodę XIII Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Był nominowany do Telekamer 2007 w kategorii aktor za „Daleko od noszy” i „Helę w opałach” oraz do Wiktora Publiczności 2010 za pracę w telewizji. Otrzymał także wyróżnienia Niebieski Melonik i Prometeusz.